Nazywam się Anna Crisanti. Ikona fascynowała mnie od zawsze. Swoje pierwsze ikony napisałam, kiedy uczyłam się w liceum plastycznym w Krakowie. Nie znałam jeszcze tradycyjnych technik, nie byłam zaznajomiona z techniką temperową, ale już wtedy ikona pociągała mnie swoistym pięknem, blaskiem i tajemnicą. Edukację plastyczną kontynuowałam w Akademii Sztuk Pięknych.

Moja przygoda z ikoną trwa już ponad dwadzieścia lat. W tym czasie napisałam ich setki. Rozeszły się one po całym świecie, docierając do Włoch, Francji, Austrii, Niemiec, Anglii, Stanów Zjednoczonych. Prowadziłam kursy ikonograficzne między innymi we Włoszech w Perugii dla Fundacji Sztuki Kaligrafii.

Należę do międzynarodowego stowarzyszenia artystów chrześcijańskich Balio.

Na stałe współpracuję z paryskim Luwrem, gdzie z kustoszką i badaczką średniowiecznych technik malarskich wymieniamy doświadczenia i prowadzimy badania dotyczące historycznych sposobów pozyskiwania pigmentów, żywic i łączenia kolorów. Rekonstruujemy wygląd starych ikon próbując przywrócić światu ich prawdziwe oblicze. Badamy kanon kolorystyczny i symbolikę, starając się oczyścić je z naleciałości czasów współczesnych.

Dla zrozumienia przesłania ikony nie wystarczy zachwycić się jej pięknem, potrzebna jest także głęboka wiedza, bowiem sam proces jej powstawania i każdy szczegół wizerunku mają znaczenie, niosąc z sobą jasny, teologiczny przekaz. Swoją wiedzę staram się przekazać moim kursantom.

Pisanie ikony nie jest jedynie przedsięwzięciem artystycznym, jest przede wszystkim modlitwą i kontemplacją Bożego Oblicza. Jest wyjściem na spotkanie z Tym, którego chcemy prosić o łaski lub wstawiennictwo. Dlatego ikona jest najlepszym, co możemy ofiarować naszym bliskim – powitanemu na świecie dziecku, nowożeńcom, tym, którzy w dniu imienin czczą swojego patrona. Ikona jest żywą obecnością Boga w domu, prześwitem transcendencji w codzienność. Jest oknem ku wieczności.